Już dziś zapraszamy do lektury nowego i najbardziej (bez)wstydnego nr Podaj Dalej, który ukaże się 14.06.09. Rozprowadzany będzie po Mszach Św. w kościele pw. Ducha Św., w akademikach i na wydziałach.

“Podaj Dalej. Nie czytasz? Wstydź się!”

Wersja elektroniczna do pobrania będzie dostępna w niedzielę 14.06.09.

W numerze m.in.:

Ze wsty­dem jest jak z rów­no­wa­gą – przy­da­je się tym bar­dziej, im cień­szy jest grunt, po któ­rym stą­pasz. Tam, gdzie wiele mo­żesz zy­skać i jesz­cze wię­cej stra­cić; tam, gdzie przej­ście jest czymś wy­jąt­ko­wym, spek­ta­ku­lar­nym, a upa­dek czymś do­tkli­wym i śmiesz­nym – wstydź się.

Emanacja seksem, wulgarność i pruderia. Powierzchowność i zniewolenie komercją. A wszystko po to, by mieć. Nastoletnie ciało w zamian za dostatnie, wygodne i puste życie? Czy to tylko taki nowy styl życia, na miarę czasów, czy też problem, na który milcząco pozwalamy? Gdzieś między butikami bezwstyd prowadzi do „bezmiłości”…

Po­dzi­wia­jąc wiel­ką sztu­kę, nawet nie zwra­ca­my uwagi na ogrom­ną ilość na­gich po­sta­ci. Ciało od początku fascynuje artystów. Stu­dium aktu jest do dziś pod­sta­wą wy­kształ­ce­nia ar­ty­stycz­ne­go. Gdzie wobec tego koń­czy się ciało, a za­czy­na dzie­ło?

Zdą­ży­ła już odbić się spo­rym me­dial­nym echem, a cią­gle wzbu­dza skraj­ne re­ak­cje. Od kom­plet­ne­go za­że­no­wa­nia po ab­so­lut­ny za­chwy­t. Od­sła­nia in­tym­ność, w dość nie­kon­wen­cjo­nal­ny spo­sób ła­miąc tabu i sta­jąc po prze­ciw­nej stro­nie ba­ry­ka­dy wzglę­dem po­pkul­tu­ro­wej po­praw­no­ści ar­ty­stycz­nej. Bez­czel­nie szo­ku­ją­ca, wul­gar­na i tylko dla do­ro­słych - po pół­no­cy i je­dy­nie w słu­chaw­kach.

“Boże pozwól bym potrafił, gdy Ojczyzna mnie zawoła, zamiast piersi wypiąć d…” — patriotyzm na miarę XXI wieku, czy raczej jego brak?

Roz­li­cza­nie prze­szło­ści stało się na tyle modne i łatwe, że warto się temu po­świę­cić choć­by dla pię­ciu minut sławy. To prze­cież takie pro­ste na­pięt­no­wać czło­wie­ka w mało prze­my­śla­nym bru­ko­wym tek­ście. Pro­blem po­ja­wia się jed­nak w mo­men­cie, gdy roz­li­cza­nie prze­szło­ści jest na­rzę­dziem gry po­li­tycz­nej i od­by­wa się na za­sa­dzie po­lo­wa­nia na cza­row­ni­ce. Ta nie­po­ha­mo­wa­na chęć ode­gra­nia się za stare czasy prze­sło­ni­ła to, co po­win­no być dla Sta­rych naj­waż­niej­sze – Jutro i przy­szłość ich dzie­ci. I dla­te­go zostawmy hi­sto­rię hi­sto­ry­kom.

Archiwalne numery do pobrania z: www.podaj-dalej.info/archiwum