„Budowanie mostów” to nie tylko zadanie dla inżynierów. Zwrot ten może być przecież wspaniałym i głębokim symbolem. Budowanie jedności, więzi społecznych czy metafizycznych połączeń ze światem duchowym to „temat rzeka” dla niejednego poety, filozofa czy teologa. Jako politolog muszę zatem zadać pytanie, jak uruchomić i dokąd skierować tak wielki potencjał?

Gdyby zapytać przeciętnego torunianina, zrealizowania jakiej inwestycji miejskiej pragnąłby najbardziej w 2010 roku, to prawdopodobnie 99.99% odpowiedzi brzmiałaby: mostu. W świadomości torunian słowo „most” okazuje się być motywatorem niezwykłym. Nie tylko bowiem budzi nadzieję, ale również uruchamia wyobraźnię. Czy zatem nie można by sięgnąć po ten ogromny kapitał społeczny?

Warto(ść)

Osobiście spotkałem bardzo wielu ludzi chcących zaangażowania się w budowanie „czegoś” szlachetnego. W dodatku nie tylko jednorazowo, lecz na długi dystans. Wielu z nich obawia się jednak ogromnych możliwości, jakie się przed nimi otwierają. Są przecież tysiące rzeczy, które naprawdę warto robić. Warto segregować śmieci i zdrowo się odżywiać. Warto walczyć o uczciwość w biznesie i czytać dzieciom bajki. Warto dbać o kulturę narodową i pamięć o poległych… Każdy z nas tworzy własną listę takich „warto”. Które z nich są naprawdę istotne?

Przyjaźń

Szukając mocnego punktu odniesienia, sięgnąłem do działu „Młodzież” w serwisie Radia Watykańskiego. Przedtem musiałem stoczyć walkę ze swoim ratio. Czy nie jest to pójście na intelektualną łatwiznę? Czy bardziej profesjonalnie nie byłoby przejrzeć raporty ONZ lub Komisji Europejskiej na temat współczesnych wyzwań, a następnie zestawić je z nauczaniem Kościoła? Zdecydowały dwa argumenty. Stolica Apostolska pod względem aktualności wydarzeń jest, mimo wszystko, w światowej czołówce. Ponadto otrzymywane „newsy” są przyjaźnią i wykraczają poza samą informację.

Horyzonty

Jakie zatem horyzonty proponuje „Głos Papieża i Kościoła w dialogu ze światem”? Na co zwraca naszą uwagę Papież i jak się z tym nami dzieli?

Po pierwsze wspólnota. Informacje w serwisach o problemach młodych w różnych częściach świata otwierają oczy: wojny, ubóstwo, brak dostępu do edukacji, narkotyki czy sekularyzacja to realne problemy. Informacje to krótkie noty informacyjne z poszczególnych krajów (np. Burkina Faso, Kolumbia, Kongo), ale też przesłania Papieża ze spotkań z młodymi (np. kwestia sekularyzacji lub handlu ludźmi). Zapoznanie z nimi uczy wrażliwości i realizmu.

Z drugiej jednak strony wiele miejsca w serwisach poszczególnych języków poświęca się inicjatywom i wydarzeniom międzynarodowym (ŚDM, Europejskie Spotkania w duchu Taize) oraz lokalnym (Lednica, JDM, Wołczyn, Marsz w obronie życia w Madrycie, Pielgrzymka włoskich studentów w Ziemi Świętej).

Po drugie Apostolat. Papież zachęca do odważnego myślenia. Częstym tematem jest działalność studentów na uczelniach i w świecie naukowym, kulturze i sztuce. Znajdziemy tu m.in. refleksje na temat wyzwań edukacji poszczególnych kontynentów i regionów oraz prognozy na przyszłość. Po trzecie braterstwo. Gdyby zamknąć przesłanie tylko do wizji intelektualnej, można by powiedzieć: bądźcie świadomi współczesnych trendów i formujcie się, by im odpowiadać. Jest jednak coś więcej. Apostolstwo to przecież nie propaganda stylu myślenia czy wartości, ale dzielenie się tym, czego doświadczam we wspólnocie. Dialog z innymi, nawet jeśli profesjonalnie i skutecznie prowadzony, nie jest celem, jest nim braterstwo. Czy ono jednak nie jest darem „z góry”?

Budowanie mostu

Żeby się połączyć z „drugim brzegiem”, potrzeba mocnych filarów i tego właśnie oczekujemy od autorytetów. Głos Benedykta XVI jest nim nie tylko z racji urzędu, ale z powodu bliskości wobec każdego człowieka. Pomijając intelektualne uzasadnienie zaglądania do serwisu Radia Vaticana, znajduję tu miejsce na ów zapał Torunia do budowania mostów. Ten, będący przyjaźnią z następcą Piotra jest dzisiaj łatwiejszy niż kiedykolwiek. Wystarczy bowiem kliknięcie.